முன்னுரை

புனித பிரான்சிஸ் அசிசியார் இவ்வுலக வாழ்விலிருந்து விண்ணக மாட்சிக்கு கடந்து சென்ற நிகழ்வான ‘விண்ணகப் பயணத்தின்’ (Transitus) 800-வது ஆண்டை 2026-ம் ஆண்டு குறிக்கின்றது. கிரேச்சியோவின் கிறிஸ்து பிறப்பு காட்சி முதல், அல்வெர்னா மலையில் திருக்காயங்களைப் பெற்றது மற்றும் படைப்புகளின் கீதத்தை இயற்றியது வரை, புனித பிரான்சிஸின் இறுதி ஆண்டுகளை பின்னோக்கிப் பார்த்த நான்கு ஆண்டு கால பயணத்தின் நிறைவாக இந்த நூற்றாண்டு விழா அமைகின்றது. இந்த யூபிலி ஆண்டில் சிலுவைப்பாதையை தியானிப்பது என்பது, இயேசுவின் பாடுகளின் வாழும் திருவுருவமாகத் திகழ்ந்த புனித பிரான்சிஸை ‘மற்றொரு கிறிஸ்துவாக’ (Alter Christus) கண்டுணர்ந்து, நாமும் கிறிஸ்துவைப்போல் உருமாறும் ஆன்மீகத்திற்குள் நுழைவதாகும்.

சிலுவைப்பாதை என்பது பிரான்சிஸ்கன் சபை திருச்சபைக்கும் உலகுக்கும் அளித்த ஒரு கொடையாகும். 14-ம் நூற்றாண்டில் புனித நிலங்களின் பாதுகாவலர்களாக மாறிய பிரான்சிஸ்கன் துறவிகள், எருசலேம் சென்று புனிதப்பயணம் மேற்கொள்ள இயலாத மக்களுக்காக, இயேசுவின் பாடுகளின் பாதையை இந்த பதினான்கு நிலைகள் வழியாக உலகிற்கு வழங்கினர். பிரான்சிஸ்கன் இறையியலில், சிலுவை என்பது துன்பத்தின் இட மட்டுமல்ல, அது "மனுவுருவாதலின் தாழ்ச்சி" மற்றும் "பாடுகளின் அன்பு" ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடாகும். நாம் இப்பாதையில் பார்வையாளர்களாக மட்டும் நடக்காமல், இறைவனின் அன்புறவில் "உருமாற்றம்" அடைய விரும்புபவர்களாக நடக்க அழைக்கப்படுகிறோம்.

இப்புனிதப் பயணத்தைத் தொடங்கும்போது, போர்சியுங்குலா (Portiuncula) சிற்றாலயத்தில் புனித பிரான்சிஸ் கழித்த இறுதி நிமிடங்களை நினைவுகூர்வோம். அங்கு அவர், "சகோதரி சாவு" தம்மை நெருங்குவதை உணர்ந்து, இறைவனைப் புகழ்ந்து பாடியவாறே, ஆடையின்றி வெறுந்தரையில் கிடக்க விரும்பினார். அசிசி நகரின் அந்த "ஏழைச்சிறுவன்" (Poverello) நம் பாதைகளை வழிநடத்த அழைப்போம். சிலுவையில் அறையப்பட்ட ஆண்டவரை ஏழைகளிலும், ஒதுக்கப்பட்டவர்களிலும், நம் இதயத்தின் காயங்களிலும் சந்திக்கும்போது, நம் கசப்புகள் அனைத்தும் "ஆன்மாவிற்கும் உடலுக்கும் இனிமையாக" மாறட்டும்.

தொடக்க செபம்
(சான் தமியானோ சிலுவை முன் நின்று)

"உன்னதமும் மாட்சிக்குரிய கடவுளே! என் இதயத்தின் இருளை அகற்றும். ஆண்டவரே! உம்முடைய தூய, மெய்யான திருவுளத்தை நான் நிறைவேற்றும்படி, எனக்கு உண்மையான விசுவாசத்தையும், உறுதியான நம்பிக்கையையும், நிறைவான அன்பையும், ஞானத்தையும், அறிவையும் தந்தருளும்."

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

முதலாம் நிலை: இயேசு மரணத் தீர்ப்பை ஏற்கிறார்

உலகத் தீர்ப்பு... உன்னதத் துறவு

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
பாவம் அறியாத மாசற்ற இயேசு, கூட்டத்தினரின் விருப்பத்திற்காக இழிவான மரணத்திற்குத் தீர்ப்பிடப்படுகிறார். புனித பிரான்சிஸின் வாழ்வில், இந்த நிலை அசிசி நகர ஆயர் முன்னிலையில் அவருக்கு நடந்த பொது விசாரணையை எதிரொலிக்கிறது. இயேசு எவ்வாறு அதிகாரவர்க்கத்தால் தீர்ப்பிடப்பட்டாரோ, அவ்வாறே பிரான்சிஸும் தவ வாழ்வைத் தேர்ந்தெடுத்தற்காக, தன் குடும்பத்தாலும் வணிகச் சமூகத்தாலும் "தீர்ப்பிடப்பட்டு" ஒதுக்கப்பட்டார்.

தன் ஆடைகளைக் களைந்து, தந்தை பியர் பெர்னடோனேயைத் துறந்ததன் மூலம், பிரான்சிஸ் ஒரு சமூக மரணத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். அவர் உலகின் பாதுகாப்பை நாடாமல், மரணத் தீர்ப்பைப் பெற்ற கிறிஸ்துவோடு தன்னை இணைத்துக்கொண்டு, "சிறியோராய்" (Minoritas) வாழும் வழியைத் தேர்ந்தெடுத்தார். அவரது விண்ணகப் பயணத்தின் 800-வது ஆண்டில், உலகின் கண்களுக்குத் தாழ்த்தப்படுவதே இறைவனின் கண்களில் உயர்த்தப்படுவதற்கான ஒரே வழி என்பதை இது நமக்கு உணர்த்துகிறது.

செபம்
மாசற்ற இயேசுவே, உமக்குத் தீர்ப்பிடக் காரணமான என் அகங்காரத்திற்காகவும் சுயநலத்திற்காகவும் வருந்துகிறேன். புனித பிரான்சிஸின் பரிந்துரையால், "உலக மாயைகளை மகிழ்ச்சியுடன் துறக்கும்" அருளை எனக்குத் தாரும். உலகப் புகழில் என் அடையாளத்தைத் தேடாமல், உமக்குப் பின்னே வரும் ஒரு "சிறியோனாக" வாழ்வதில் தந்தையின் அங்கீகாரத்தைத் தேட எனக்கு உதவும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!
எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும்.

பாடல் (Stabat Mater):

சிலுவை நிழலில் இளைப்பாற

துயரில் அன்னை நின்றாளே

இயேசு சாகும் வரையிலே! 

இரண்டாம் நிலை: இயேசு சிலுவையைச் சுமக்கிறார்

சிலுவைச் சுமை... சீரமைப்புப் பணி

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
நம் மீட்பர் சிலுவையைக் கண்டபோது, தம் கரங்களை விரித்து, அன்போடு அதைத் தழுவி முத்தமிட்டார். புனித பிரான்சிஸுக்கு, இந்தத் தழுவல் சிதைந்துபோன சான் தமியானோ ஆலயத்தில் நிகழ்ந்தது. சிலுவை இயேசுவின் முன் அவர் உருக்கமாக வேண்டிக்கொண்டிருந்தபோது, "பிரான்சிஸ், என் ஆலயம் பழுதடைந்திருப்பதைப் பார், சென்று அதைச் சீரமை" என்ற குரலைக் கேட்டார்.

பிரான்சிஸ் தயங்கவில்லை; அவர் அந்தப் பணியைத் தன் சிலுவையாக ஏற்றுக்கொண்டார். "சுயநலத்திலிருந்து" விடுபட்டு "ஏழைகளின் ஊழியராக" மாறினார். இந்த நிலை பிரான்சிஸ்கன் கீழ்ப்படிதலை வெளிப்படுத்துகிறது. பிரான்சிஸ் கட்ட வேண்டிய ஆலயம் கற்களால் ஆனதல்ல, உயிருள்ள திருச்சபை என்பதை உணர்ந்து, அந்தச் சுமையை "புதியதொரு தொடக்கத்தின் மகிழ்ச்சியோடு" ஏற்றார். சிலுவை என்பது கிறிஸ்துவோடு நம்மை இணைக்கும் கருவி என்பதால், பிரான்சிஸ் அதை "இனிய நுகமாகவும்", "இலேசான சுமையாகவும்" கருதினார்.

செபம்
என் இயேசுவே, சிலுவையைச் சுமக்க மறுத்தால் நான் உம் நண்பனாகவோ சீடனாகவோ இருக்க முடியாது. புனித பிரான்சிஸின் எடுத்துக்காட்டின் படி, என் இதயத்தில் ஒலிக்கும் உம் அழைப்பை கேட்கும் அருளைத் தாரும். என் வாழ்வின் போராட்டங்கள் மற்றும் பொறுப்புகளை உமது சிலுவையாகக் கருதி முத்தமிட எனக்குக் கற்றுத்தாரும். உமது திருச்சபையைச் சீரமைக்கும் உயிருள்ள கல்லாக நான் மாற அருள்தாரும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!

எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும். 

மூன்றாம் நிலை: இயேசு முதல் முறை கீழே விழுகிறார்

வீழ்ச்சியின் வலி... விடியலின் வழி

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
சிலுவையின் பாரத்தால் பலவீனமடைந்த நம் மீட்பர் தரையில் விழுகிறார். புனித பிரான்சிஸின் வாழ்வில், இந்த "முதல் வீழ்ச்சி" ஸ்பொலேட்டோ நகருக்கு அவர் மேற்கொண்ட தோல்வியுற்ற இராணுவப் பயணத்தில் காணப்படுகிறது. வீரத்திருமகனாக வேண்டும் என்ற கனவோடு சென்ற அவர், நோய்வாய்ப்பட்டு, தன் லட்சியங்கள் சிதைந்த நிலையில், ஊராரின் ஏளனத்திற்கு நடுவே வீடு திரும்ப நேர்ந்தது.

"மனித இயல்பின் அடையாளமே" இந்த வீழ்ச்சிகள் என்று பிரான்சிஸ்கன் ஆன்மீகம் கற்பிக்கிறது. நமது சொந்தப் பலத்தால் மட்டும் வெற்றிபெற முயலும்போது நாம் இடறிவிழுவோம் என்பதை இது நினைவுபடுத்துகிறது. "விறைத்து நிற்கும் இரும்பைவிட, வளையும் மூங்கிலே உறுதியானது" என்ற பிரான்சிஸின் பாடத்தை இந்த ஆண்டில் நினைவுகூர்வோம். இயேசு கீழே விழுந்ததன் மூலம், தோல்வியுற்ற அனைவரோடும் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறார்.

செபம்
என் இயேசுவே, என் பாவங்களின் பாரம் உமது சிலுவையைச் சுமக்க முடியாததாக்கியது. புனித பிரான்சிஸின் பரிந்துரையால், என் வரம்புகளையும் தோல்விகளையும் கசப்புணர்வின்றி ஏற்க உதவும். நான் என் சுய வெற்றியைத் தேடும்போது, "தந்தை விரும்புவது என்னைத்தானே தவிர, என் வெற்றிகளை அல்ல" என்பதை எனக்கு நினைவுபடுத்தும். மீண்டும் எழுந்து, தவத்தின் பாதையில் உம்மைப் பின்தொடர எனக்கு வலிமை தாரும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!

எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும். 

நான்காம் நிலை: இயேசு தன் தாயைச் சந்திக்கிறார்

அன்னையின் பாசம்... ஏழ்மையின் நேசம்

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
மகனும் தாயும் சந்திக்கும் அந்தத் துயரமான தருணத்தை தியானிப்போம். இரத்தம் தோய்ந்த தன் மகனைக் கண்ட அன்னையின் இதயம் எத்துணை வேதனை அடைந்திருக்கும்! பிரான்சிஸ்கன் ஆன்மீகத்தில், இந்தச் சந்திப்பு "மனுவுருவாதலின் தாழ்ச்சிக்கு" இசைவான இரு இதயங்களின் சங்கமமாகும். புனித பிரான்சிஸ் அன்னை மரியா மீது தனிப்பட்ட பக்தி கொண்டிருந்தார்; அவரை "நற்பண்புகளின் அரசி" என்றும் "அன்னை வறுமையின்" முன்மாதிரி என்றும் அழைத்தார்.

"மானிடப் பெண்ணின் மார்பில் பாலருந்திய" அதே இறைவன்தான் இப்போது சிலுவை மரத்தில் தொங்குகிறார் என்பதை பிரான்சிஸ் கண்ணீரோடு தியானித்தார். அன்னை மரியாவையும் பிரான்சிஸையும் போல, நாமும் "சிலுவையின் அடியில் நின்று", அன்பரின் துன்பத்திலிருந்து பார்வையை விலக்காமல் இருக்கும்போது எழும் "சமாதானத்தை" இந்த நிலை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

செபம்
இயேசுவே, இத்துயரச் சந்திப்பின் வழியாக, உம் தாய் மீது உண்மையான பக்தியை எனக்குத் தாரும். புனித பிரான்சிஸின் பரிந்துரையால், அனைத்திலும் "கடவுளின் தாழ்ச்சியை" காணும் அருளைத் தாரும். வியாகுல அன்னையே! நீரும் உம் திருமகனும் எனக்காகப் பட்ட துன்பங்களில் நானும் பங்குகொள்ளச் செய்தருளும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!

எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும். 

ஐந்தாம் நிலை: சீமோன் இயேசுவுக்கு உதவுகிறார்

சுமைதாங்கிய தோள்... சகோதரத்துவ நாள்

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
இயேசுவின் உடல் வலிமை குன்றியபோது, சீரேனே ஊர் சீமோன் சிலுவையைச் சுமக்க வற்புறுத்தப்படுகிறார். புனித பிரான்சிஸின் வாழ்வில், இது "சகோதரத்துவத்தின்" பிறப்பைக் குறிக்கிறது. நற்செய்திப் பயணத்தில் தான் தனித்து நடக்க அழைக்கப்படவில்லை என்பதை அவர் உணர்ந்த தருணம் இது. சீமோன் இயேசுவின் சுமையைப் பகிர்ந்துகொண்டது போல, பெர்னார்டோ மற்றும் பீட்டர் கத்தானி போன்ற முதல் சகோதரர்கள் பிரான்சிஸின் தவ வாழ்வில் இணைந்தனர்.

பிரான்சிஸ்கன் சபை என்பது அதிகாரத்தின் படிநிலை அல்ல, மாறாக அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் ஊழியம் செய்யும் "சிறியோர்களின்" (Minors) சகோதரத்துவம் ஆகும். பிறரது உதவியை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம், இயேசு நம் மனிதத்தன்மையை மேன்மைப்படுத்துகிறார். அதிகாரத்தை மையமாகக் கொண்ட உலகிற்கு மாற்றாக, ஒருவருக்கொருவர் பாரங்களைச் சுமக்கும் "சகோதரத்துவ இறைவாக்கை" இந்த ஆண்டு சிந்திப்போம்.

செபம்
என் இயேசுவே, மன்னிப்பின் மகிழ்ச்சியையும் சமூக வாழ்வின் அவசியத்தையும் எங்களுக்குக் கற்பிக்க, அந்நியரின் உதவியை ஏற்றுக்கொண்டீரே. புனித பிரான்சிஸின் பரிந்துரையால், நான் சந்திக்கும் நபர்களுக்கு உண்மையான சகோதரனாக/சகோதரியாக இருக்கும் அருளைத் தாரும். நான் இடறும் போது பிறர் எனக்கு உதவுவதை ஏற்கும் மனத்தாழ்மையையும், பிறர் துயருறும் போது அவர்களுக்குத் தோள் கொடுக்கும் மனதையும் எனக்குத் தாரும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!

எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும். 

ஆறாம் நிலை: வெரோணிக்கா இயேசுவின் முகத்தைத் துடைக்கிறார்

முகத்தின் முத்திரை... கசப்பின் முத்தம்

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
வெரோணிக்காவின் இரக்கச் செயல், சிதைந்துபோன முகத்தில் கிறிஸ்துவின் உருவத்தை மீண்டும் வெளிக்கொணர்கிறது. இது புனித பிரான்சிஸ் தொழுநோயாளியைச் சந்தித்த நிகழ்வுக்கு இணையானது. தொடக்கத்தில் தொழுநோயாளர்களைக் கண்டு முகம் சுழித்த பிரான்சிஸ், இறைவனால் அவர்கள் நடுவே அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். அவர் குதிரையிலிருந்து இறங்கி, தான் வெறுத்த அந்த மனிதனைத் தழுவி முத்தமிட்டார்.

அந்த நொடியில், அவர் தொழுநோயாளியை அல்ல, கிறிஸ்துவையே முத்தமிடுவதை உணர்ந்தார். அந்தச் சந்திப்பு அவரது விசுவாசத்தைப் புரட்டிப்போட்டது. செல்வாக்கு மிக்கவர்களை மட்டுமே மதிக்கும் உலக நியதியை வெரோணிக்கா நிராகரித்தது போல, பிரான்சிஸும் ஏழைகளின் முகத்தில் "கடவுளின் முகத்தையே" காணக் கற்றுக்கொண்டார். இந்த முத்தம் அவருக்குள் இருந்த கசப்பை "ஆன்ம இனிமையாக" மாற்றியது.

செபம்
என் இயேசுவே, வெரோணிக்காவின் துணியில் உம் திருமுகத்தைப் பதித்தவரே, என் இதயத்திலும் உம் உருவத்தைப் பதித்தருளும். புனித பிரான்சிஸின் பரிந்துரையால், ஏழைகள் மற்றும் நோயாளிகளைக் கண்டு முகம் சுழிக்காமல், அவர்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் அருளைத் தாரும். என் கசப்புணர்வுகள் இனிமையாக மாறட்டும். புறக்கணிக்கப்பட்டவர்களோடு இருக்கும் உம்மைத் தேற்ற எனக்கு உதவும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!
எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும்.

ஏழாம் நிலை: இயேசு இரண்டாம் முறை கீழே விழுகிறார்

தடுமாறும் பாதம்... தவிக்கும் உள்ளம்

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
சிலுவையின் எடையாலும், கொடுமையாலும் இயேசு இரண்டாம் முறை விழுகிறார். புனித பிரான்சிஸின் வாழ்வின் இறுதிக்கட்டத்தில், அவரது சபைக்குள் ஏற்பட்ட "பெரும் நெருக்கடி" இந்த வீழ்ச்சியைப் பிரதிபலிக்கிறது. சபை வளர்ந்தபோது, பல சகோதரர்கள் விதிகளின் கடுமையைக் குறைக்க விரும்பினர். இது சபைக்குள் பிளவை ஏற்படுத்தியது.

இது பிரான்சிஸுக்கு ஓர் "ஆன்மீக இருண்ட இரவாக" அமைந்தது. தான் கட்டியெழுப்பிய "வீடு" மீண்டும் சிதைவதை அவர் வேதனையோடு பார்த்தார். ஆயினும், புழுதியிலிருந்து எழும் இயேசுவைப் போல, பிரான்சிஸும் தன் சொந்த வெற்றிகளைப் பற்றிக்கொள்ளாமல், "தந்தை தன் வழியாகச் செயல்பட" அனுமதிக்க வேண்டும் என்பதைக் கற்றுக்கொண்டார். கனவுகள் சிதையும் கசப்பிலும் சிலுவை இருக்கிறது என்பதையும், பாதை கடினமாகும்போதும் அன்பில் நிலைத்திருப்பதே புனிதம் என்பதையும் இந்நிலை உணர்த்துகிறது.

செபம்
இயேசுவே, வீழ்ந்தாலும் பயணத்தைத் தொடர எழுந்தவரே! புனித பிரான்சிஸின் பரிந்துரையால், குடும்பப் பிரச்சனைகள் மற்றும் தோல்விகளால் நான் துவண்டு போயிருக்கும்போது எனக்குத் துணைபுரியும். என் சுயவிருப்பத்தை விடுத்து, உமது திருவுளத்திற்கு வளைந்து கொடுக்கும் ஞானத்தைத் தாரும். நான் சோர்ந்து போகும்போது, மீண்டும் எழுந்து உம்மைப் பின்தொடர அருள்தாரும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!

எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும். 

எட்டாம் நிலை: இயேசு எருசலேம் மகளிரைச் சந்திக்கிறார்

கண்ணீரின் கனிவு... சமாதானத் துணிவு

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
சிலுவையைச் சுமந்து சென்றாலும், இயேசு தன் துன்பத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், அழுதுகொண்டிருந்த பெண்களை உண்மையான மனமாற்றத்திற்கு அழைக்கிறார். புனித பிரான்சிஸின் வாழ்வில், இது புனித கிளாரா மற்றும் சான் தமியானோ கன்னியரோடு அவர் கொண்டிருந்த ஆன்மீக உறவைக் குறிக்கிறது. "சாவுக் கலாச்சாரத்தை" எதிர்க்க, இந்தப் பெண்களின் இடைவிடாத செபம் தேவை என்பதை பிரான்சிஸ் உணர்ந்தார்.

இதன் மையமாக அமைவது "சமாதானத்தின் இறைவாக்கு". நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த பிரான்சிஸ், "உம் பொருட்டு மன்னிப்பவர்களை" வாழ்த்தி தன் ‘படைப்புகளின் கீதத்தில்’ ஒரு வரியைச் சேர்த்தார். இந்தப் பாடல், அசிசி ஆயருக்கும் நகரத் தலைவருக்கும் இடையிலான நீண்ட பகைமையை முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தது. சிலுவையின் வழியே நல்லிணக்கத்திற்கான ஒரே வழி என்பதை இது நிரூபித்தது.

செபம்
எருசலேம் மகளிரைத் தேற்றிய இயேசுவே, "மன்னிப்பின் மகிழ்ச்சியை" எனக்குக் கற்றுத்தாரும். புனித பிரான்சிஸ் மற்றும் புனித கிளாராவின் பரிந்துரையால், உலகம் சுவர்களை எழுப்பும் இடங்களில் பாலங்களை அமைக்கும் துணிவைத் தாரும். பிளவுகளின் காயங்களை ஆற்றும் "சமாதானக் கருவியாக" என்னை மாற்றும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!

எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும். 

ஒன்பதாம் நிலை: இயேசு மூன்றாம் முறை கீழே விழுகிறார்

உடலின் தளர்ச்சி... ஆன்மாவின் வளர்ச்சி

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
கல்வாரி மலையின் இறுதி ஏற்றத்திற்கு முன், இயேசு உடல் தளர்ந்து மூன்றாம் முறை விழுகிறார். புனித பிரான்சிஸின் வாழ்வில், அவரது உடல்நலம் முழுமையாகச் சீர்குலைந்தது இதை எதிரொலிக்கிறது. 1224-ம் ஆண்டு இலையுதிர் காலத்தில், பயணங்களாலும், தவ முயற்சிகளாலும் தளர்ந்துபோன பிரான்சிஸ், அல்வெர்னா மலைக்குச் சென்றார். அவரால் சூரிய ஒளியையோ, நெருப்பையோ தாங்க முடியாத அளவுக்குக் கண்கள் பாதிக்கப்பட்டிருந்தன.

இந்த முழுமையான "வீழ்ச்சி" நிலையிலும், அவர் தன் பணியைக் கைவிடவில்லை. "இயேசுவின் பாடுகளையும் இறப்பளையும் மையமாகக் கொண்டு" செபிக்க அவர் தனிமைப்படுத்திக் கொண்டார். "கண்ணீர்க் கணவாயில்" இறைவனின் உதவி இல்லாமல் எவரும் பேரின்பத்தை அடைய முடியாது என்று பிரான்சிஸ்கன் ஆன்மீகம் கற்பிக்கிறது. மரணத்தின் நிழலில் தளர்ந்துபோனாலும், இறைவனின் ஆவியின் மீது நம்பிக்கை வைத்து இறுதிவரை நிலைத்திருந்த பிரான்சிஸை இங்கே காண்கிறோம்.

செபம்
என் இயேசுவே, இத்துயரமிகு வீழ்ச்சியின் வழியாக, இறுதிவரை நிலைத்திருக்கும் வரத்தை எனக்குத் தாரும். புனித பிரான்சிஸின் பரிந்துரையால், நோயினாலோ இழப்பினாலோ நான் தரையில் வீழ்ந்து கிடக்கும்போது எனக்குத் துணையாகிரும். "கடவுள் விரும்புவது என்னைத்தானே தவிர, என் வெற்றிகளை அல்ல" என்பதை எனக்கு நினைவுபடுத்தும். உமது உதவியை நாடித் தேடவும், உம்மில் நம்பிக்கை வைக்கவும் எனக்குக் கற்றுத்தாரும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!

எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும். 

பத்தாம் நிலை: இயேசுவின் ஆடைகள் களையப்படுகின்றன

வெறுமையின் கோலம்... முழுமையின் பாலம்

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
கொலைகாரர்கள் இயேசுவின் ஆடைகளை வன்முறையாகக் களைகின்றனர். எதுவும் அற்றவராக அவர் இறக்க வேண்டும் என்பதற்காக அவர் வெறுமையாக்கப்பட்டார். புனித பிரான்சிஸின் வாழ்வில், 1226 அக்டோபர் 3-ம் நாள் போர்சியுங்குலாவில் நிகழ்ந்த இறுதித் தருணம் இதற்கு இணையானது. "சகோதரி சாவு" நெருங்கிவிட்டதை அறிந்த பிரான்சிஸ், விசுவாசத்தின் உச்சக்கட்ட செயலாக, தன் ஆடையைக் களைந்து, தன்னை "நிர்வாணமாக வெறுந்தரையில் கிடத்துமாறு" சகோதரர்களிடம் கேட்டுக்கொண்டார்.

இதுவே "அன்னை வறுமையோடு" அவர் கொண்ட திருமணத்தின் முழுமையான நிறைவு. சிலுவையில் ஆடையின்றித் தொங்கிய கிறிஸ்துவைப் போலவே, தானும் முழுமையான வறுமையில் இறக்க விரும்பினார். இந்த வெறுமையாக்குதல் அவமானம் அல்ல, மாறாக "தந்தையாகிய கடவுள் மீது கொண்ட நம்பிக்கையின் உச்சக்கட்ட செயல்" என்று பிரான்சிஸ்கன் இறையியல் கற்பிக்கிறது. உலகைச் சார்ந்த அனைத்தையும் களைந்துவிடும்போது, நாம் இறைவனின் அருளால் முழுமையாக உடுத்தப்படுகிறோம்.

செபம்
ஆடைகள் களையப்பட்ட என் இயேசுவே, என் தீய பழக்கங்களைக் களைந்து எறிய எனக்கு உதவும். புனித பிரான்சிஸின் பரிந்துரையால், பற்றற்ற மனநிலையை எனக்குத் தாரும். என் உடைமைகளும் புகழும் என் மரண நேரத்தில் ஒன்றுமில்லை என்பதை உணரச்செய்யும். உமது இரக்கம் என்னும் வெறுந்தரையில் என்னைக் கிடத்தியருளும்; உம்மில் மட்டுமே என் செல்வம் உள்ளது என்பதை நான் நம்புவேனாக.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!

எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும். 

பதினொன்றாம் நிலை: இயேசு சிலுவையில் அறையப்படுகிறார்

ஆணியின் வலி... அன்பின் பலி

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
சிலுவையில் அறையப்படுதல் என்பது பாடுகளின் உச்சம்; இங்கே கிறிஸ்து ஏழைகளோடு தன்னை முழுமையாக அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறார். புனித பிரான்சிஸுக்கு, இது 1224-ல் அல்வெர்னா மலையில் "திருக்காயங்களைப் பெற்ற" நிகழ்வோடு ஒப்பிடப்படுகிறது. இறப்பதற்கு இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன், பிரான்சிஸ் இறைவனிடம் இரண்டு வரங்களைக் கேட்டார்: இயேசு அனுபவித்த வேதனையைத் தன் உடலில் உணரவும், அந்த வேதனையை ஏற்கத் தூண்டிய இயேசுவின் அன்பைத் தன் இதயத்தில் உணரவும் வேண்டினார்.

இதற்குப் பதிலாக, சிலுவையில் அறையப்பட்ட ஒரு சேராபீன் வானதூதரின் காட்சியை பிரான்சிஸ் கண்டார். அப்போது ஆண்டவரின் காயங்கள் அவர் உடலில் பதிந்தன. இக்காயங்கள் வழியாக பிரான்சிஸ் "சிலுவைச் கிறிஸ்துவின் வாழும் திருவுருவமாக" மாறினார். "அன்புத் தீ" காதலனை காதலராகவே (கிறிஸ்துவாகவே) மாற்றும் என்பதை இது நிரூபிக்கிறது. பிரான்சிஸ் ஆணிகளைப் பற்றித் தியானிக்க மட்டும் செய்யவில்லை; இயேசுவின் மானிடத் தன்மையின் வழியாகக் கடவுள் நம்மோடு ஒன்றிணைந்தார் என்பதற்குச் சான்றாக, அவர் ஆணிக்காயங்களைத் தன் உடலில் சுமந்தார்.

செபம்
என் மீட்புக்காகக் காயப்பட்ட இயேசுவே, உமது "அன்பின் ஆணிகள்" என் இதயத்தை உமது சிலுவையோடு இணைக்கட்டும். புனித பிரான்சிஸின் பரிந்துரையால், உமது வலியை மட்டுமல்ல, நீர் மனுக்குலத்தின் மீது கொண்ட அளவற்ற அன்பையும் நான் உணரும் வரத்தைத் தாரும். நோய் மற்றும் விரக்தியால் சிலுவையில் அறையப்பட்டிருப்போருக்குப் பணிவிடை செய்வதன் வழியாக, உமது காயங்களை நானும் சுமக்க அருள்தாரும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!

எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும். 

பன்னிரண்டாம் நிலை: இயேசு சிலுவையில் உயிர் துறக்கிறார்

சகோதரி சாவு... சங்கீத உறவு

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
சிலுவையில் இறக்கும்போது, கனவுகள் சிதைந்துபோகும் வேதனையை இயேசு பகிர்ந்துகொள்கிறார்; ஆயினும், தந்தையின் அன்பு மீது முழு நம்பிக்கை வைத்தே உயிர் விடுகிறார். புனித பிரான்சிஸின் வாழ்வில், இதுவே அவரது "இறுதி விண்ணேற்பு பயணநாளில்" (Transitus). 1226 அக்டோபர் 3-ம் நாள் மாலை, தான் எங்கே "அருளின் ஆவியைப் பெற்றாரோ, அங்கே வாழ்வின் ஆவியை ஒப்படைக்க" போர்சியுங்குலாவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டார்.

யோவான் நற்செய்தியை வாசிக்கச் சொல்லி, "ஆண்டவரே, உரத்த குரலில் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்" என்ற 142-ம் திருப்பாடலைப் பாடினார். "சகோதரி சாவை" மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்றதன் மூலம், சாவு என்பது முடிவல்ல, அது "நித்திய அன்பிற்கான வாசல்" என்பதை உணர்த்தினார். அன்பிற்காகக் கொடுக்கப்படும் வாழ்வு, "மடிந்து கனி தரும் கோதுமை மணி" போல நித்தியத்தில் பலன் தரும் என்பதை அந்த ஏழை மனிதன் (Poverello) நிரூபித்தார்.

செபம்
என் மீதான அன்பால் உயிர் நீத்த இயேசுவே, என் சுயவிருப்பத்திற்கு நான் இறக்கும் அருளைத் தாரும். புனித பிரான்சிஸின் பரிந்துரையால், "சகோதரி சாவை" ஒரு நண்பராக ஏற்க எனக்கு உதவும். உமது திருவுளத்தில் நான் நிலைத்திருந்தால் சாவால் என்னைத் தீண்ட முடியாது என்பதை நம்புகிறேன். படைப்புகள் அனைத்தோடும் இணைந்து உம்மைப் புகழ்ந்து பாடியவாறே இவ்வுலகை விட்டுச்செல்லும் பாக்கியத்தை எனக்குத் தாரும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!

எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும். 

பதின்மூன்றாம் நிலை: இயேசுவின் திருவுடல் சிலுவையிலிருந்து இறக்கப்படப்படுகிறது

மடியில் கிடப்பு... மகிமையின் அழைப்பு

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
இயேசுவின் உயிரற்ற திருவுடல் அன்னை மரியாவின் மடியில் கிடத்தப்படுகிறது. புனித பிரான்சிஸின் வாழ்வில், இது 1226 அக்டோபர் 4-ம் நாள் காலை, அவரது உடல் அசிசி நகருக்குப் பவனியாகக் கொண்டு செல்லப்பட்ட நிகழ்வைக் குறிக்கிறது.

அந்தப் பவனி சான் தமியானோ ஆலயத்தில் நின்றது. அங்கே புனித கிளாராவும் அவரது சகோதரிகளும் பிரான்சிஸின் உடலைக் கண்டு கண்ணீர் சிந்தி, அவரது காயங்கள் பட்ட கரங்களை முத்தமிட்டனர். அந்தத் தருணத்தில், அவர் கிறிஸ்துவை முழுமையாக ஒத்திருந்ததற்கான சான்றாக, "சிலுவைச் கிறிஸ்துவின் வாழும் ஓவியத்தை" அவர்கள் கண்டனர். பிரான்சிஸின் உடல் வெறும் சடலமல்ல, அது உலகிற்கு அமைதியையும் சகோதரத்துவத்தையும் தொடர்ந்து வழங்கும் அருளின் "புதையல்" என்பதை இந்த 800-ம் ஆண்டில் தியானிப்போம்.

செபம்
தாயின் மடியில் கிடத்தப்பட்ட இயேசுவே, "நாம் சுயநலமாகச் சேர்த்து வைத்த எதையும் கொண்டு செல்ல முடியாது; நாம் கொடுத்ததை மட்டுமே கொண்டு செல்வோம்" என்பதை நான் உணரச் செய்யும். புனித பிரான்சிஸ் மற்றும் புனித கிளாராவின் பரிந்துரையால், இரக்கச் செயல்கள் வழியாக நான் "நித்திய வாழ்வின் விதையாக" மாற அருள்தாரும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!

எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும். 

பதினான்காம் நிலை: இயேசு கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்படுகிறார்

மண்ணில் மறைவு... விண்ணில் நிறைவு

குரு: கிறிஸ்துவே! உம்மை ஆராதித்து வணங்குகிறோம்.
எல்: ஏனெனில் உமது திருச்சிலுவையினால் உலகத்தை மீட்டீரே.

தியானம்
இயேசு இரவல் வாங்கப்பட்ட ஒரு கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்படுகிறார்; இது அவரது வறுமையின் இறுதிச் செயல். புனித பிரான்சிஸின் வாழ்வில், இந்த அடக்கம் அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் கடைபிடித்த "மறைந்திருக்கும் வாழ்வை" குறிக்கிறது. முதலில் புனித ஜார்ஜ் ஆலயத்திலும், பின்னர் பசிலிக்கா ஆலயத்தின் பலிபீடத்தின் அடியிலும் அவரது உடல் பல நூற்றாண்டுகளாக மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தது.

பிரான்சிஸ்கன் மரபில் கல்லறை என்பது "நம்பிக்கையின் அடையாளம்". கல்லறை கிறிஸ்துவைக் கட்டுப்படுத்த முடியாதது போல, பிரான்சிஸின் ஆவி 800 ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து வாழ்கிறது. "மடிந்து கனி தரும் கோதுமை மணி" என்ற கருப்பொருள், அன்பிற்காகக் கொடுக்கப்பட்ட வாழ்வு எதிர்பாராத கனிகளைத் தரும் என்பதை நினைவூட்டுகிறது. அமைதியை ஏற்படுத்துபவர்களாகவும், படைப்பைப் பாதுகாப்பவர்களாகவும் இருக்க வேண்டிய நம் பொறுப்பை இந்நிலை உணர்த்துகிறது.

செபம்
கல்லறையைத் புனிதப்படுத்திய இயேசுவே, "அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையை" எனக்குத் தாரும். புனித பிரான்சிஸின் பரிந்துரையால், என் வாழ்வின் "மறைவான" தருணங்களிலும் உமது அருள் செயல்படுகிறது என்பதை நான் காண உதவும். இன்று நான் விதைக்கும் அன்பின் விதைகள் நித்திய வாழ்விற்காக மலரும் என்று நம்புகிறேன். சாவே இல்லாத அன்பிற்குச் சாட்சியாக என்னை மாற்றும்.

குரு: சிலுவையில் அறையப்பட்ட இயேசுவே!

எல்: எங்கள் மேல் இரக்கமாயிரும். 

முடிவுரை

புனித பிரான்சிஸின் விண்ணகப் பயணத்தின் 800-ம் ஆண்டு நிறைவு என்பது கடந்த காலத்தை வெறும் நினைவுகூருதல் மட்டுமல்ல; அது "புதுப்பித்தல் மற்றும் பொறுப்பேற்றலின்" காலமாகும். இந்த யூபிலி ஆண்டு, "சிலுவையின் நம்பிக்கையை" உறுதியான செயல்களாக மாற்ற நம்மை அழைக்கிறது.

புனித பிரான்சிஸ் இன்றும் "மற்றொரு கிறிஸ்துவாக" (Alter Christus) விளங்குகிறார். அன்பிற்காகத் தம்மைத் தாழ்த்திக்கொள்ளும் எவரும் புனிதத்தை அடைய முடியும் என்பதை அவர் காட்டுகிறார். இச்சிலுவைப் பாதையை நிறைவு செய்யும்போது, "மடிந்து கனி தரும் கோதுமை மணியின்" ஆன்மீகத்தை நம்மோடு எடுத்துச் செல்வோம். அமைதியை ஏற்படுத்துபவர்களாகவும், படைப்பைப் பாதுகாப்பவர்களாகவும், சாவே இல்லாத அன்பின் சாட்சிகளாகவும் வாழ அழைக்கப்படுகிறோம்.

இறுதி செபம்
(விண்ணகப் பயணத்தின் 800-ம் ஆண்டிற்கான செபம்)

"எங்கள் சகோதரரான புனித பிரான்சிஸ்! எண்ணூறு ஆண்டுகளுக்கு முன், அமைதி நிறைந்த மனிதராக ‘சகோதரி சாவை’ சந்தித்தவரே! எங்களுக்காக ஆண்டவரிடம் பரிந்து பேசும். சான் தமியானோ சிலுவையில் உண்மையான அமைதியை நீர் கண்டீர்; நாங்களும் கிறிஸ்துவிடம் ஒப்புரவை தேட எங்களுக்குக் கற்றுத்தாரும். ஆயுதங்களின்றிப் போர்க்களங்களைக் கடந்தவரே! உலகம் சுவர்களை எழுப்பும் இடங்களில் பாலங்களைக் கட்டும் துணிவை எங்களுக்குத் தாரும். மோதல்களால் நிறைந்துள்ள இக்காலத்தில், கிறிஸ்து அருளும் அமைதியின் சாட்சிகளாக எங்களை மாற்றியருளும். ஆமென்."

புனித பிரான்சிஸின் ஆசீர்
(சகோதரர் லியோவுக்கு வழங்கப்பட்டது)

குரு: ஆண்டவர் உனக்கு ஆசி வழங்கி உன்னைக் காப்பாராக.
எல்: ஆமென்.
குரு: அவர் தம் திருமுகத்தை உன்மேல் ஒளிரச் செய்து, உன்மேல் இரக்கமாயிருப்பாராக.
எல்: ஆமென்.
குரு: அவர் தம் திருமுகத்தை உன் பக்கம் திருப்பி, உனக்கு அமைதி அருள்வாராக.
எல்: ஆமென்.
குரு: தந்தை, மகன், தூய ஆவியுமாகிய ஆண்டவர் உனக்கு ஆசி வழங்குவாராக.
எல்: ஆமென்.

குரு: கிறிஸ்துவின் அமைதியில் சென்று வாருங்கள்.

எல்: இறைவனுக்கு நன்றி.